revue 2

Vanaf april 2010 presenteert het MartHa!tentatief u REVUE VAN HET ONTEMBARE LEVEN: anderhalf jaar lang berichten, feestavonden toneel over het leven in de stad aan het begin van de 21ste eeuw !

Over mensen die hier gisteren zijn aangespoeld, of veertig jaar geleden, of die hier al hun hele leven wonen. Over de bewoners van een onwerkelijk plein. Over Polen op een bank in het park. Over een school vol kinderen. Een wachtzaal vol doden. Over onszelf in ons huis.

Voor dit project wordt de hedendaagse stad – gedurende een periode van anderhalf jaar - op vernieuwende wijze onderzocht en verbeeld. Dit alles vanuit het geloof dat de immense veranderingen waar wij vandaag mee te maken hebben niet tot vervreemding en immobiliteit hoeven te leiden. Want elke verandering brengt naast verlies ook perspectieven en mogelijkheden met zich mee.

revue 3

2010

revue 1 - de vernissage (april-mei)

het waargebeurde verhaal van een onwerkelijk plein in het midden van de stad

revue 2 - bad van marie: de bus (mei)

een hoopvarende reis door de binnenstad en buitenwijken van Antwerpen

revueavond (12 mei)

de stand van de stad feestelijk tegen het licht gehouden

revue 3 - de groenstraat (juni)

een toneel over een oude school vol nieuwe kinderen

revue 4 - bang (nov-jan)

een zoektocht naar een antwoord op de vraag waarom lastige Marokkanen lastig zijn

2011

revue 5 - polen op zondag (feb)

over jonge Polen die in het park hun zondagnamiddag doodslagen

revue 6 - theater zuidpool: opus xx op het tsjingtsjangsplein(april)

een huiveringwekkende kroniek van de 20ste eeuw, verteld door een vrouw op een plein

revue 7 - aangespoeld

een vluchtig kunstwerk over aangespoelde drenkeling

revue 8 - zo schoon als hier kan het in de hemel toch niet zijn

een stuk in een station over wachtenden, doden en rondhangenden

Over 'het land van aankomst' van Paul Scheffer

Dit opstel is in twee zomernachten neergeschreven in café Capitole in de Gemeentestraat, alwaar geheel passend vloeiende siroop uit de boxen droop (ge kent da, van die negers die falset zingen, els van de martha’s noemt da prachtig ‘titjesmuziek’ en die kan het weten want die hare man is dj én die wonen in het diepste putteke van borgerhout). Op den ene tv trilden de prachtige billen van de bitches en op den andere tv werden onophoudelijk matchen catch gemimed.  Aan het raam trok er een stoet nachtdieren voorbij en hoe later het werd, hoe donkerder die nachtdieren en hoe bleker ikke.

revue1