bang
Het fenomenale MartHa!tentatief werkt de komende jaren aan REVUE VAN HET ONTEMBARE LEVEN. Schitterend doel is het leven in de stad aan het begin van de 21ste eeuw te verbeelden. Anderhalf jaar lang berichten, feestavonden en toneelstukken over mensen die hier gisteren zijn aangespoeld, of veertig jaar geleden, of die hier al heel hun leven wonen.
BANG. Een toneelstuk in de branding van onze tijd.
Ik ben van Borgerhout. Ik ben geboren in 1974. En naar mijn gevoel hebben hier altijd al Marokkanen gewoond. Voor mijn tantes en nonkels is dat niet zo. Zij hebben hun buurt zien veranderen. Van Borgerhout naar Borgerokko. Van wijken waar ge de naam van uwen bakker kende en waar iedereen na de mis in het parochiecentrum zat, naar buurten waar ge nu amper uwen buurman kent. En daarom zijn mijn nonkels en tantes gaan lopen. Die wonen nu allemaal in Wommelwijnegem.
Ik woon nog altijd in Borgerhout. In een straat waar heel veel Marokkanen wonen. En wij zeggen elkaar vriendelijk goeiendag. Maar lang geleden, toen ik acht jaar was, hebben twee Marokkanen een ei in mijn gezicht gesmeten. En later hebben twee andere mijn geld en bankkaart afgepakt. En daarom, als ik het pleintje bij ons op den hoek passeer ben ik soms bang. Bang van Marokkanen.
Bang is Revue #4 in de nu al legendarische toneelreeks Revue van het Ontembare Leven, waarin het MartHa!tentatief op zoek gaat naar de moderne verhalen in de stad aan het begin van de 21ste eeuw. Voor dit stuk dwaalt Johan Petit rond in de straten van Borgerhout en ondervraagt hij de Marokkanen die hij daar tegenkomt.
Een voorstelling van Johan Petit en het gehele en voltallige MartHa!tentatief
Een coproductie met De Antwerpse Cultuurcentra en Moussem vzw, in samenwerking met Rataplan vzw, Atlas vzw. Met de steun van het Impulsfonds voor het Migrantenbeleid.
