de zoologie
De Laplandse Sneeuwuil
ik zijn hier niet geire
zijde gij hier geire
ik zijn hier niet geire
dat kot is hier te klein
ik kan ier niet vliegen
en dat is hier slecht van eten
ze maken u hier blij met een dooie muis
De zomer van 2002 wordt voor eeuwig herinnerd als de zomer van De Zoologie. Onder de bomen aan de ingang van de Antwerpse dierentuin kon het publiek genieten van een voorstelling bestaande uit ontelbare meningen en gedachten over de Zoo, de stad en de wereld. Tussendoor werden sketchen opgevoerd over jagers, pinguïns en depressieve sneeuwuilen. Dolefante, het huisorkest van het MartHa!tentatief stond verteller Johan Petit op gepaste wijze bij.
De Zoologie is de neerslag van vijf maanden rondtrekken in de Zoo. Johan Petit las verhalen van de geïnterviewden voor, vertelde over ontmoetingen en schoon plaatskes in de zoo, vertelde het verhaal van hoe Chapin de Kongopauw ontdekte en legde uit waarom er zo belachelijk veel verliefde koppeltjes in de Zoo rondlopen.En tussendoor speelden Dolefante liekes. Tom Clement stelde een aantal van de interviews tentoon geïllustreerd met prachtig grafisch werk (2002 en 2003).
De Zoo is onlosmakelijk verbonden met de stad Antwerpen en haar bewoners. In elk verhaal uit de voorstelling is ze aanwezig, soms als achtergrond, soms als onderwerp. De Zoo en de stad zijn in deze verhalen het decor waartegen het leven zich afspeelt. Waardoor ze ons meer vertellen dan foto's en droge feitelijkheden ooit kunnen doen.
De persoonlijke geschiedenis wordt zo een opstap naar de historische geschiedenis van de Zoo, de stad en haar bewoners. En zo, op de beste momenten, ontstaat er een dialoog. Een dialoog over vroeger en nu.
Naar aanleiding van deze voorstelling namen Dolefante een CD naar de zoo op.
