het hondje candy

daar dus,
waar ge niet meer moogt bouwen
van de regering
in het land naast de stad
het niemandsland
waar de vissen vis zijn
en de vogels vogel
daar woont het Hondje Candy
in een gelukkig gezin
een moeder een vader een zoon een hond
Dit stuk speelt in het mythische Vlaanderenland, waar zelfs in het niemandsland nog volk woont. Gezinnen hangen hier aaneen van de rituelen. Elke avond verloopt op dezelfde manier. Er wordt gegeten, tv gekeken en dan - na een tijdje - zegt de vader: Naar Bethlehem. Dat wil zeggen: Gaan slapen. Op een dag wordt de hond Candy opgenomen in zo een vlaams gezin. Een gezin waar vader baas is en moeder de was doet.
Op een schoone zondag bezoekt het gezin de plaats waar vader heel zijn leven gewerkt heeft, het voormalig roepkot der scheepsherstellers. En daar loopt het mis. Candy ontsnapt en beleeft allerhander spannende avonturen in de catacomben van de kerk, terwijl bonvengronds de gezinshiërarchie grondig dooreen wordt geschud. Wat rest is een ontmaskerd gezin, gezien door de ogen van Candy, een puberhond die met zichzelf in de knoop ligt...
Het hondje Candy is een productie van het MartHa!tentatief en kwam tot stand dankzij de moedwillige steun van de Vlaamse Gemeenschap en in een vrolijke coproductie met Monty en Vooruit.
Luc D'Heu: Verteller en Staf De Kabotter
Bart Van Nuffelen: Regie
Tom en Lisette Clement: Kostuums
